jueves, 4 de abril de 2013


          OBRADOIRO DE RISOTEATRO


"Las pequeñas celebraciones que llevamos a cabo todos los días hacen que segreguemos endorfinas en nuestro cerebro que regeneran las células neuronales, que son las “culpables” de la Felicidad.
La salud de estas células contribuye a la sensación de felicidad vital.
Celebrar la vida cada día ayuda a que sintamos más un estado de felicidad global." Eduard Punset.




Neste obradoiro imos camiñar a risa para achegarnos ao teatro dende ela. Imos aprender a atopar os nosos resortes da ledicia para ser quen de liberar estas poderosas forzas que nos reconstrúen, que nos revitalizan e permiten amosar a nosa esencia en escena.
Mediante o xogo, a diversión, a risa e a relación sincera cos demáis, cambiamos os nosos medos por luminosidade, aprendemos a brillar como persoas e a partires de aí podemos crear una improvisación escénica que enche de autenticidade o espazo no que a presentemos, sexa a escena ou sexa a vida real.

VEN A GOZAR DA LEDICIA, DO XOGO, DO BAILE, DA IMPROVISACIÓN, DA CREATIVIDADE! VEN A CELEBRAR A VIDA!


Día 20 de abril, 2013.
Lugar: Escola de Danza Shambala. R/ Alcalde Lorenzo. Bertamiráns (Ames). A Coruña.
Horario: De 16:30 a 20:30.
Prezo: 30€ - Se traes a alguén, 25€ c/u
Imparte: Anna G. Reig, actriz e formadora.
Prazas limitadas (máx. 15 persoas).

Reservas de praza, 15€ por adiantado.
Inscricións no teléfono 652 615 745, por e-mail: agreig07@gmail.com ou ben na mesma Escola de Danza Shambala.

domingo, 10 de febrero de 2013


OBRADOIRO TEATRO É VIDA

Se che apetece sair da rutina, se pensas que xa é hora de adicarche un tempiño para ser ti mesma, se queres rir como un/unha neno/a e aprender do teu corpo e das túas sensacións,este é o teu espazo de creación.
Un obradoiro para incoporar o xogo creativo á túa propia existencia enriquecendoa de xeito positivo.

Date un capricho! Date un respiro! Vente a xogar!

Sábado 9 de marzo, de 9,30 a 13,30 (4 horas). Prezo 40€


lunes, 12 de noviembre de 2012

"PAYASEANDO LA EXISTENCIA"

  Unha non deixa nunca de aprender e sempre me pareceu moi certo aquel proverbio chinés que di "Cuando el alumno está preparado, el maestro aparece". Pasoume hai uns meses cando seguindo atentamente a programación da Escuela Internacional de la Comicidad decidín
 facer o monográfico "Payaseando la existencia" con Iván Prado.

  Dende que rematei a miña licenciatura en Arte Dramática nunca sentira tanto a necesidade de aprender sobor do mundo do clown, de feito sinto que ultimamente ando seguido á procura do meu nariz e hai moito que traballar e aprender para iso. Pero no comer e no rascar... xa se sabe que todo é empezar.

  Foi unha experiencia arrebatadora; dende que fixen o Camiño de Santiago a pé nunca antes sentira que fixera unha viaxe aos meus adentros tan fonda. 

  Xunto á marabillosa profesionalidade do maestro, foi máxico descubrir a súa grande humanidade e a súa incrible capacidade de quitar o máis belo de unha mesma. Ao ritmo do seu tambor ou da música perfectamente escollida para a ocasión fumos abrindo as comportas das risa e das bágoas, aprendendo a asumir a nosa estupidez e o noso ridículo, asimilando a verdade da nosa beleza humana, acariñando á nosa nena interior un pouquiño e indagando na nosa verdade para ser quen de amosala sen complexos.




 Dun grupo verdadeiramente heteroxéneo xurdiron agarimos descoñecidos e fomos capaces de ver no interior da outra e de mirarnos nos seus ollos. Celebramos a Vida con maiúsculas e deixamos saìr a nosa luz interior para inundar o espazo todo arredor.




  "Lo que está dentro de nosotros brilla y resuena. Nuestra risa, como el aire que transforma los pulmones en sangre de vida, es capaz de renovarnos y abrirnos a la existencia creando círculos de la risa a nuestro alrededor. Si aceptamos nuestra estupidez y la comunicamos con el corazón, se produce una catarsis que nos permite transmutar el dolor en luz, la vergüenza en paz y la lástima en plenitud."


  Estas palabras de Iván Prado, tras ter feito hai un mes o seu belísimo obradoiro de risas, apertas, gargalladas e espidos "corazoniles", andan batendo no meu corazón coma unha voz de VIDA na caverna do meu peito. Bom-bom! Bom-bom! Bom-bom! Bate que bate coma un pandeiro na festa!       Eu sigo paiaseando a miña existencia á procura do meu nariz. 
  Só podo darche as GRACIAS unha vez máis... E as que fagan faia!

Nota: O meu agradecemento a Fernando e á Escola Internacional de la Comicidad pola cesión das fotos para ilustrar este post.


martes, 5 de junio de 2012

QUIERO SER ACTOR/ACTRIZ ¿POR DÓNDE EMPIEZO?

Leo estupefacta por la red montones de posts de chicos y chicas, la mayoría adolescentes o jóvenes, que preguntan cómo acceder a castings, qué hacer para ser actor o actriz, contando sus sueños de escenario, pero con unas faltas de ortografía que no se justifican con nada. Es por ello que me animo a escribir estas recomendaciones válidas para cualquiera pero sobre todo para futuros actores/actrices. La recomendación fundamental es la FORMACIÓN. Maticemos ésto:


1. Aprende a escribir. Prepárate bien, aprende antes de nada a escribir correctamente; qué mala imagen da de ti leer un post en un foro escrito con montones de faltas de ortografía. Cuando escribís públicamente, también os estáis presentando a un casting (quién sabe quién os puede leer) desde luego no esperéis que os llamen si escribís: " me gustaria saver que hacen los actores o directores de cine y teatro" o " Ahí quienes formamos parte de algún foro, casa de cultura o bellas artes". Si vais a un casting ¿se os ocurriría presentaros sucios, sin peinar y mal vestidos? Salvo que el casting sea para "Los Miserables", no ¿verdad? Pues escribir correctamente os abrirá más puertas de las que pensáis. Para empezar, una escuela de teatro que se precie no admitirá en sus aulas a nadie que escriba frases como las de arriba.

2. Lee cuanto puedas. Leer buenos libros, y no sólo obras de teatro, te dará una visión del mundo y un bagaje cultural inestimables. Además, te ayudará a incorporar multitud de caracteres que ,como actor o actriz, te serán muy útiles. Y, por si fuera poco, te sacará el "sambenito" de actriz/actor joven, inculto y cabeza hueca

3. Cuida tu expresión oral. Será la clave de tu trabajo así que acostúmbrate a expresarte correctamente. No te estoy diciendo que te conviertas en un estirado o en una repipi pero no estará de más que tomes lecciones de dicción y, si tuvieras algún defecto en el habla (tics, pronuncias la R afrancesada, frenillo, seseo o ceceo, ect), ponte en manos de un buen logopeda.

4. Pon tu cuerpo en forma. Tranquilos, sin obsesionarse por el body building, simplemente os aconsejo que toméis por costumbre llevar una buena alimentación y realizar un ejercicio físico diario (vale caminar, correr, pedalear o bailar), cada uno a su gusto pero con mucha constancia. El cuerpo que no está habituado al ejercicio físico, sufrirá mucho más en los ensayos y hasta puede lesionarse.

5. Completa tu formación actoral. Como ya comenté en un post anterior, cuantas más cosas sepas hacer bien, más valor tendrás como actor o actriz. Si un director pide actores que sepan esgrima y tú no has cogido un florete en tu vida, ¿a quién preferirá? ¿al que tira que da gusto verlo o a aquel a quien hay que enseñar? Lo normal es lo primero... aunque hay excepciones, claro.
Si sigues estos consejos, eres constante y no tiras la toalla, conseguirás ser un actor o actriz de valor. Y recuerda:
"Por encima del talento están los valores comunes: disciplina, amor, buena suerte, pero, sobre todo, tenacidad."
Enviar frase
James Baldwin (1924-1987) Ensayista, novelista y dramaturgo estadounidense.


domingo, 29 de abril de 2012

SOBRE REINAS Y REINONAS DE LA ESCENA

Una de las cosas más enervantes y desquiciantes que me he encontrado en ensayos ,certámenes teatrales y demás son esos actores y actrices que van por la vida de reinas y/o reinonas. Todos sabemos que el éxito puede hinchar el ego peligrosamente, pero los hay que ya lo traen hinchado de casa, hayan tenido sus éxitos o no...
Ya sea en una compañí­a de teatro, en un grupo aficionado o en un monólogo, el teatro lo forman muchas personas, delante y detrás de bambalinas; aquí­ todos cuentan y el trabajo de todos y cada uno de los miembros del equipo tiene el mismo valor. Por tanto, llegar tarde a los ensayos, venir sin el texto aprendido, hacer esperar a los demás, criticar a unos y otros, cuestionar el guión o a los guionistas, negarse a meterse en éste o aquel camerino por no estar a tu gusto, reirse histéricamente por tener que dar un beso al actor principal, rechazar una escena por no parecerte adecuada a tu personaje y remilgos similares no harán que te valoren como una diva o divo sino que te aborrezcan y trabajen contigo muy incómodos y, al final, el trabajo de TODO el equipo se resentirá, con lo que también saldrás perdiendo tú.
En un rodaje o en un set televisivo cualquier comentario negativo sobre un compañero o una compañera acabará sabiéndolo todo el equipo y te perjudicará.
Mi consejo, por tanto, para quienes empiezan (aunque también para todos los demás) es que trabajéis duro, seáis puntuales, respetéis a todos los compañeros y, si tenéis un problema con alguien del equipo, dejad que se enfríe el primer impulso y quedad con él/ella en privado para hablarlo y resolverlo.

Trabajad desde la humildad porque el más grande talento henchido de sí­ mismo puede acabar en el fracaso y el olvido por culpa del divismo y al revés, una actriz o un actor con un talento limitado puede llegar muy lejos con tesón, trabajo y respeto al oficio.





La galería está llena de ambos ejemplos ¿Tú cuál prefieres?




CURSO DE FORMACIÓN
APRENDER A HABLAR EN PÚBLICO Y REALIZAR UNA PRESENTACIÓN EFICAZ
OBJETIVOS:
·         Capacitar al alumno para afrontar con éxito una presentación o intervención en público.
·         Desarrollar habilidades de comunicación.
·         Proporcionar pautas de ejercicios útiles.
DESARROLLO:
El curso tiene una parte de trabajo individual y otra de trabajo en grupo. A lo largo de las diferentes sesiones cada alumno deberá preparar y poner en escena una charla o presentación de 5-7 minutos de duración máxima. Para ello, cada alumno deberá traer por escrito su intervención y opcionalmente una presentación en Power Point. La sala contará con medios audiovisuales (ordenador y proyector) para este fin.
A lo largo del curso se trabajarán los diferentes aspectos para que una intervención en público sea eficaz:
·         Trabajo sobre el texto y/o presentación. Cómo presentar adecuadamente las ideas que quieren transmitirse.
·         Trabajo sobre la voz y el sonido: Respiración, entonación, ritmo, dicción, proyección de la voz, uso de las pausas…
·         Trabajo sobre la presencia en escena: Gestos, movimientos y su significado, improvisación, recursos escénicos...
·         Elementos auxiliares: Iluminación, elementos audiovisuales, mobiliario, micrófonos…

SESIONES Y CONTENIDOS.
1ª Sesión. Abordando una presentación.
-       ¿Cómo abordar una presentación? Lo importante y lo superfluo.
-       Cómo trabajar adecuadamente el texto y las imágenes.
-       Preparación y toma de contacto. La Presencia en escena I. Elementos del “personaje”.
-       Trabajo de respiración; los distintos tipos de respiración.
-       Técnicas de concentración y relajación.

Material: Papel y lápiz. Marcador fluorescente. Toalla, manta o esterilla y calcetines de lana.  




2ª Sesión. Expresión oral y técnica vocal.
-       “Puesta en pie” de las presentaciones. Identificando puntos débiles y puntos fuertes de mi expresión oral.
-       Trabajando las cadencias, el tono, la pausa. Dándole vida a nuestra voz.
-       Breve introducción a la higiene vocal. Trabajos de ortofonía, dicción, respiración.
-       Juegos de grupo e individuales.

Material: Papel y lápiz. Toalla, manta o esterilla y calcetines de lana. Espejo.

3ª Sesión. La expresión corporal.
-       Movimiento y expresión corporal. Identificando puntos débiles y puntos fuertes de mi expresión corporal.
-       La presencia en escena II. Recursos escénicos.
-       Los distintos planos de la escena. El qué, el hacia dónde y el para qué.
-       Técnicas de improvisación.

Material: Papel y lápiz. Toalla, manta o esterilla y calcetines de lana.

4ª Sesión. El estreno con público.
-       Trabajo final con exposición de cada trabajo.
-       Accidentes e imprevistos. Qué hacer.
-       Trabajo en equipo: saber alabar y saber criticar.
-       Conclusiones finales. Dudas y preguntas.

Material: Papel y lápiz. Toalla, manta o esterilla y calcetines de lana.

Imparten:
Javier Rocamora. Consultor y formador en marketing. Ponente y conferenciante en cursos y seminarios.
@javirocamora

Anna García. Licenciada en Artes Escénicas, especialidad de Interpretación. Formación de actores.

­­­­­­­­­­­­­­­Duración del curso: 4 sesiones de 4 horas cada una (total 16 horas).
Fechas de realización: Pendiente de publicación.
Lugar de realización: Santiago de Compostela (se comunicará el lugar exacto con antelación)
Horario: de 16 a 20 hs.
Precio: 160 € por alumno.
Inscripción y reserva de plaza: 60 € antes del inicio del curso. El resto (100€) se abonará al comienzo de las clases.
Posibilidad de obtener factura.
Se acepta el pago en dos mensualidades de 50€ cada una para alumnos en paro.

domingo, 15 de abril de 2012

LA NECESIDAD DE BUFONES EN ESTOS TIEMPOS



En estos tiempos, de sobra turbulentos, en los que las personas no importan a los poderosos sino sólo el propio poder y las ansias por acumular dinero a toda costa, si el teatro es necesario porque hace pensar a las personas, los bufones son imprescindibles porque nos hacen reflexionar y recordar las grandes mentiras que a fuerza de ser repetidas acaban por parecernos normales. El gran engaño, la gran mascarada del poder. 
El pasado jueves tuve la suerte y el honor de poder asistir a la convocatoria de uno de los mejores 
bufones, si no el mejor, del S. XXI, el sr. Leo Bassi. Tras una serie de censuras por parte del alcalde de Santiago de Compostela, Gerardo Conde Roa, el deseo de las personas por escuchar a este genio de la escena fue mayor que la capacidad del alcalde de cerrar las puertas al sr. Bassi sólo porque a aquél "le produce especial repugnancia". Y Leo Bassi consiguió no sólo la función censurada sino dos funciones más que, al menos, en la segunda convocatoria, la de las 21hs, estuvo "hasta la bandera".

Creo que más allá de la censura a uno de los grandes de la escena, lo más grave del asunto fue comprobar que este señor del
PP se creía en el derecho de decidir qué es lo que la gente puede ver o no ver y qué tipo de espectáculos son los que nos "convienen". Esto sólo demuestra que su intención no es gobernar y administrar una ciudad o pueblo sino mandar en las mentes de sus ciudadanos.

Si permitimos a nuestros gobernantes que decidan a qué espectáculos podemos asistir, qué películas debemos ver,  qué programas de televisión nos convienen o qué mano nos rasca el culo, ¡lo llevamos claro! Seremos cada día más esclavos de ese poder ante el que pretendemos rebelarnos.
Asistimos a un des- gobierno en el que los ladrones de salón son indultados y los que sacan las verdades a la luz encarcelados, y lo triste es que nos lo comemos con patatas y Coca Cola.
Nos prometen que toda convocatoria de protesta en la red será considerada acto criminal y acabarán vetando las manifestaciones cívicas. ¿Y no hay quién les devuelva sus mentiras en la cara?

Por eso creo que los bufones son imprescindibles en estos días. Porque, como dice el propio Leo Bassi "
Reírse del poder, de las falsas religiones, reírse también de los que se han vendido es una arma poderosa que deja desnudo al emperador." leobassi.com


Hacen falta voces que se rían en la cara de estos cretinos. Hace falta reirse de ellos, de los opresores, de los poderosos, de los sinvergüenzas. La risa nos eleva, nos purifica y nos une ¿no os parece?



¡Gracias maestro!